Ale może zacznijmy standardowo :)
Mam na imię Monika, kilka dni temu skończyłam 17 lat. Mieszkam w dość małej miejscowości w okolicach Bydgoszczy. Uczę się w 1 klasie LO. Mam psa, małe mieszkanko w bloku i brata, z którym muszę dzielić pokój(...) Jestem wysoka, puszysta, zazwyczaj uśmiechnięta ale jak każdy mam gorsze i lepsze dni. Te pierwsze zdarzają się coraz częściej.
Nie mam najlepszej przyjaciółki. Już bardzo dawno takiej nie miała i chyba tego mi brakuje. Bardzo miło wspominam czasy podstawówki, kiedy razem z S. i J. byłyśmy nierozłączne. Ale wtedy wszystko zaczęło się pieprzyć. Z S. miałyśmy wiele wspólnego, borykałyśmy się z tymi samymi problemami(również związanymi z wyglądem). W gimnazjum już nie rozmawiałyśmy. Schudła. Bardzo schudła i bardzo jej tego zazdroszczę. Nie rozumiem tylko tego, jak bardzo "padło jej na łeb". Ale o tym nie chcę pisać. J.? Trzymałyśmy się pare ładnych lat, na początku gimnazjum jeden głupi incydent zniszczył wszystko co było między nami. Nienawidzę siebie za to, co wtedy zrobiłyśmy. Nigdy sobie tego nie wybaczę, że nas nie powstrzymałam. Ale nadal widujemy się w autobusie, gadamy, czasem wyskoczymy na zakupy lub motywujemy się w sprawach odchudzania :) Liceum, zupełnie nowi ludzie, nowe znajomości, ale nadal czegoś brakuje. Znalazłam przyjaciółki, J, M, N, wiem, że mogę im zaufać i szczerze pogadać, ale mieszkamy dość daleko i nasze wypady udają się tylko wtedy, gdy kończymy wcześniej lekcje. A to wielka szkoda. Ale laseczki - WAKACJE NALEŻĄ DO NAS ! W końcu czuję, że nie będę sama w wakacje z laptopem na kolanach i serialem. Dziękuję Wam za to <3
Zmieniłam się od czasu gimnazjum. Szkoła ponadgimnazjalna zmienia człowieka. I ja jestem na to bardzo dobrym dowodem. Wszystko się zmienia. A ja lubię takie zmiany. Takie zmiany są bardzo dobre :)
Pozdrawiam, Monika :)
Pomęczę trochę moim gustem muzycznym :)
Ostatnio jedna z moich ulubionych :) Baardzo umila powroty ze szkoły :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz